1.
Poezja i debiuty na Jest-Lirycznie
Całkiem przyjemny i rozbudowany serwis literacki z własną społecznością. Można publikować wiersze, opowiadania, teksty, grafiki. Portal kładzie nacisk nie tylko na publikację utworów, ale także na wzajemne ich komentowanie, pomaganie sobie w rozwoju i poznawanie ludzi o podobnych zainteresowaniach.
2.
Poema.art.pl
Rozbudowany serwis literacki. Znajdziemy tu sporo klasyki, ale jest też miejsce dla debiutantów.
3.
Poezja.org
Serwis w niektórych kręgach bardzo popularny, jeśli chodzi o debiuty - czasem ostra krytyka, która nie każdemu pasuje.
4.
Poezja polska
Popularna strona poświęcona polskiej poezji współczesnej.
5.
pl.hum.poezja
Strona mająca swe korzenie w grupie dyskusyjnej pl.hum.poezja. Godna polecenia, ze względu na wysoki poziom zamieszczanych utworów.
I na koniec, jako ciekawostka - definicje niektórych pojęć z
Wikipedii.
Liryka - jeden z trzech głównych rodzajów literackich (obok dramatu i epiki). Obejmuje utwory, których głównym przedmiotem przedstawienia są przeżycia wewnętrzne przekazywane za pośrednictwem wypowiedzi monologicznej, odznaczającej się subiektywizmem, podporządkowanej funkcji ekspresywnej języka. Centralnym elementem utworu lirycznego jest tzw. podmiot liryczny.
Liternet - Kontaminacja słów literatura i internet; termin zaproponowany przez dra Jerzego Ablewicza, wprowadzony do obiegu na sesji literaturoznawczej, która odbyła się w Krakowie 19. kwietnia 2002 roku z inicjatywy Stowarzyszenia Krakowska Alternatywa i pisma interdyscyplinarnego Ha!art oraz Koła Naukowego Filmoznawców Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Zasięg semantyczny terminu liternet jest bardzo szeroki i obejmuje takie zagadnienia, jak topika internetowa w tradycyjnej literaturze, sieciowe czasopisma literackie, strony autorskie pisarzy i poetów, społeczności liternetowe, hipertekst w literaturze, blogi, książki elektroniczne (e-booki), literacki e-commerce, archiwizacje literatury w internecie, netspeak (specyficzny język używany przez internautów) czy życie literackie w Sieci.
Explicit (łac. explicare - rozwijać, a w wolnym tłumaczeniu w tym kontekście: tu kończy się) - termin oznaczający ostatni fragment rękopisu lub inkunabułu.
Pierwotnie, w starożytności, była to formułka, po której pisano tytuł dzieła (lub np. rozdziału), który zwyczajowo był umieszczany na końcu tekstu a zarazem zwoju, przez co widoczny był dopiero po jego całkowitym przeczytaniu (czyli rozwinięciu). Formułka ta przeszła następnie, w średniowieczu, ze zwojów na kodeksy. Zapisy po tej formułce, łącznie z samą formułką explicit, mogły też wyróżniać się z tekstu barwą lub formą graficzną.
